IK HOU VAN COMMUNISME!!!

///Ben nu een week in Beijing en het is fantastisch, heb tempels bezocht, vreemd voedsel gegeten en de Chinese Muur beklommen!! De mensen van het hostel zijn zeer vriendelijk. Ik kreeg net van Alice groene thee, omdat ik blijf hoesten <smog+roken... goede combi!), gisteren heb ik samen met nog twee hostelgangers <Jack & Ben> Beijing bekeken per fiets. Iedereen rijd door rood hier en je moet ook met je fiets de snelweg op, te kicken!!!

 

Dit wordt helaas mijn laatste blog in het buitenland. En ik wil het vandaag afsluiten met allerlei feitjes over waar ik ben, wie ik ben, wat ik doe en heb gedaan en gezien. 4,5 maand met jezelf leven leert je heel veel over jezelf. Ik ben nu helemaal Zen en heb goede karma. Dus voor jullie, voor nu, een paar feiten op een rijtje\\\

 

*Mijn High-score op mijn Australische telefoon met SNAKE = 1791

*Ik speel Backgammon op mijn Nederlandse telefoon op het hoogste niveau

*Op deze reis heb ik hele toffe mensen ontmoet zoals Bill uit Victoria, Cass & Bill, mevrouw Haverkort die al 50 jaar in Australie woont. The Greenhousemensen, Young-Tae en alle andere Koreanen, VCA-studenten, The Crucible-people, Jack, Phil, Ash, Jenique en Ben hier in China.

*Ian McKellen heeft de grootste penis ooit, als acteer talent gemeten wordt via de lengte van een penis dan heb ik een pomp nodig

*Volgens mij heb ik net een pizza met hond gegeten

*Sydney is een hellhole, veel te groot voor mij. Maar heb daar wel rondgehangen met Alexandria a.k.a de Esmee Ronde Clone en met Brian die ik ken uit Muiden. Opera House en Harbour Bridge zijn awesome!!

*Het woord Nigga betekent in het Chinees 'daar' en je hoort dat continu op straat.

* 500ml bier 1 euro kost hier in Beijing

*Ik wakker geworden ben op een toilet in Melbourne, nadat ik teveel gezopen had.

*Als je een cd koopt van een artiest hier in China, je een gratis cd van iemand anders erbij in krijgt. Zo heb ik een bootleg van Kanye gekocht en er zat ook een CD van Charlotte Church in, natuurlijk!

*Ik vandaag verdwaalde in Beijing en toen ik in de taxi stapte om de hoek van het hostel bleek te zijn!

*Heb van al mijn avonturen filmpjes gemaakt, erg klungelig, maar volgens mij wel leuk om te zien.

*Veel mensen vinden dat ik tegenwoordig op Jim Morrison of Jack White lijk

*Geen vogelbekdieren heb gezien

*Dat je in China gewoon eten op straat kan kopen zonder dat je dood gaat (nu ja, ik moet nog thuis zien te komen)

*Ze een vette serie op Tv hebben over een aap met een powerweapon die tegen het kwade vecht met z'n vrienden (Crouching Tiger meets Sesamstraat) en de Beiｎｇ　ｏｐｅｒａ　ｄｉｅ　ｉｋ　ｇｅｚｉｅｎ　ｈｅｂ　ｄａａｒ　ｏｏｋ　ｏｖｅｒ　ｇｉｎｇ．

*Ik dus wel comics en Cd's gekocht heb ondanks dat ik zei dat ik dat niet zou doen.

*Ik vogels nog altijd haat, maar lange wachtrijen minder

＊Ｄｉｔ　Ｃｈｉｎｅｓｅ　ｔｏｅｔｓｅｎｂｏｒｄ　ｂｅｇｉｎｔ　ｔｅ　ｆｌｉｐｐｅｎ．

＊Ｉｎｓｐｉｒａｔｉｅ　ｏｐｇｅｄａａｎ　ｈｅｂ　ｖｏｏｒ　ｒｅｔｅｖｅｅｌ　ｔｈｅａｔｅｒ

＊ｉｋ　ｅｅｎ　ｆａｃｅｂｏｏｋ　ａａｎ　ｍｏｅｔ　ｇａａｎ　ｍａｋｅｎ　ｖｏｏｒ　ａｌ　ｄｉｅ　ｉｎｔｅｒｎａｔｉｏｎａｌｅ　ｋｅｎｎｉｓｅｎ．

＊Ｈｏｂａｒｔｉｎ　Ｔａｓｍａｎｉｅ　ｌｉｇｔ

＊Ｉｋ　ｉｎ　ａｌｌｅ　Ａｕｓｔｒａｌｉｓｃｈｅ　ｓｔａｔｅｎ　ｂｅｎ　ｇｅｗｅｅｓｔ　ｏｐ　Ｑｕｅｅｎｓｌａｎｄ　ｎａ　ｄａｎ．

＊Ｉｋ　ｍｅ　ｎｕ　ｂｅｇｉｎ　ｔｅ　ｅｒｇｅｒｅｎ　ａａｎ　ｄｉｔ　ｔｏｅｔｓｅｎｂｏｒｄ，　Ｄｕｓ　ｍａａｒ　ｇａ　ｓｔｏｐｐｅｎ　ｅｎ　ｍ＇ｎ　ｓｐｕｌｌｅｎ 　ｍａａｒ　ｇａ　ｐａｋｋｅｎ．

Ｗａｎｔ　ｍｏｒｇｅｎ，　ｊａ　ｍｏｒｇｅｎ，　ｋｏｍ　ｉｋ　ｎａ　ｖｉｅｒ　ｅｎ　ｅｅｎ　ｈａｌｖｅ　ｍａａｎｄ　＂ｅｉｎｄｅｌｉｊｋ＂ｎａａｒ　ｈｕｉｓ．

 

Ｉｔ　ｉｓ　ｔｉｍｅ．．．．

 

Ｌｉｅｆｓ　ｅｎ　ｔｏｔ　ｈｅｔ　ａｆｓｌｕｉｔｅｎｄｅ　ｗｏｏｒｄ　ｖａｎｕｉｔ　ＮＬ

 

Ｍｉｃｈａｅｌ

 

 

 

 

 

ＰＳ：Ｊｕｕｄ　ｉｋ　ｗｉｌｄｅ　ｊｅ　ｖｅｒｒａｓｓｅｎ　ｏｐ　ｊｅ　ｖｅｒｊａａｒｄａｇ，　ｍａａｒ　Ｓａａｒ　ｖｅｒｎｅｕｋｔｅ　ｄａｔ　ｖｏｏｒ　ｊｅ　ｄｏｏｒ　ｖｒｉｊｄａｇ　ｈａａｒ　ｒｅｇｉｅ　ｔｅ　ｄｏｅｎ．　Ｄｕｓ　ｚｉｅ　ｊｅ　ｍｅ　ｅｅｒｄｅｒ；　ＶＥＲＲＡＳＳＩＮＧ！！！！！  

 

 

Hello and welcome today, to another fresh and exciting episode of "Life   in Melbourne"

 

 

 

 In todays episode we have an exclusive interview with young and upcoming Dutch theatrepersonality Michael Harris and we are proud to present the fifth installment of everyone's favorite reality-soap 'Hostels'....

So join us now, for the first part of the interview with Michael Harris..  

 

Michael: Oh no worries mate, yes it's been pretty busy for me so far. But I'm really enjoying my time here in Melbourne. At the moment I'm following Greek Tragedy lectures at the Victorian College of The Arts in which I have to do a lot of research about the playwright Aeschylus. Who as you may know wrote the Oresteia trilogy.

M:   Well apart from the Greek Tragedy lectures, which are fascinating, I also follow a course called Performance Making. Apart from the actors at the VCA, this course also includes the animateurs. Who are theatremakers and I go and see a lot of work, which at the moment is mostly Shakespearean by the second years. Yes you could say that the VCA is treating me very well...

 

M: Sorry I'm not that kind of person, who dishes goss about other people in an interview. I thought this interview was supposed to be about me. I wanna talk about me, me and yeah me!!

 

M: I love the sound of my own voice.... Seriously (laughs)

 

M: Do I like Melbourne? Dude, you did not just ask me that, that's not even a real question. I don't like   Melbourne,   I LOVE Melbourne. It's the place to be for me actually. There is so much to see theatre wise.   And I love the fact I'm staying in a hostel, where I meet all these random people who I go out with, play drinking games, card games, we talk about life, traveling, food and Harry Potter... And it's so great to escape the world of theatre and come to the hostel and hang with people who either've been working, studying or looking for a room to rent. It's bonding. And there is a lot of Southpark involved, naturally... (laughs)

 

Yeah that is the best quote isn't it.... I love Germans, they're so much fun... (laughs)

 

LIM: Well dear viewers, that's it for part one.... The interview nearly took a turn downhill there, but Michaels got his groovy pants on at the mo, so be sure to check for more fun, later this arvo. Now we go on to the fifth part of our beloved series 'Hostels'

 

Nadat Nadine en Chris, de lieftallige Duitse kartspiel-kameraden zijn vertrokken naar Cairns is Michael nog over met de andere personages genaamd; Dillan, Rob, Rohan, Mathaya, Nicole, John, Sonia, German-Chris, Allesandra, de vier New-Yorkers, Marleen (uit Rotterdam en zij is 'Soeperveiser' in een restaurant) en OhMyGothic Zanthi.

Die laatste is een negentienjarige borderliner die geen werk als kapster kan vinden omdat ze facial piercings heeft. Ze stalked Michael, omdat hij de enige persoon is die aardig tegen d'r doet....

Tijdens een spelletje Circle Of Death gaat het helaas mis, het wordt Circle Of Suicide en Michael is de sjaak en is zo ziek dat ie een van z'n befaamde "haal eruit wat er in zit" momenten beleefd, waarna hij in slaap valt in de common room....

Zanthi is jammergenoeg diegene die hem wakker maakt, aangezien ze met vier van haar Gothic vrienden de zesde verdieping opgekomen is om om half vijf s'ochtends spaghetti te gaan bakken... Michael vlucht naar zijn kamer, 419, waar zijn fantastische bed op hem wacht.

De volgende dag   gaat Mic uit met de vier New Yorkers (Carly-Beth, Justin, Milo & Kacper)... Uitgaan met mensen uit Amerika is een kunst, omdat ze na alles wat hen niet bevalt zeggen: "I'm American, I don't need to put up with this shit"

Lachen gieren brullen dus, zo erg dat de Mormoonse-schotse-buurvrouw Oma s'nachts wakkergehouden wordt (Boontje komt om haar fucking loontje!!) en klaagt bij de nightguard a.k.a Scabbers (een garnaal met korsten). Een dancebattle tussen Oma en Michael ontstaat in de overloop.....

 

M:   For me you mean? Do you mind if I keep that to myself?  

M:   There's enough action going around, that's it...

 

M:   To be honest with you? NO, there's too much tall poppy syndrome going around here. People are afraid to stand out of a crowd and I really love the fact that in the Netherlands (most) people live and let live. I could live in Melbourne though for a few years, just because -and to use one of your terms- it's a fascinating place... But I'm sure I would miss that little country, with it's compactness, dense population and it's liberal views on everything way too much. And ofcourse, my family and friends... And 'Goede Tijden'....(laughs)

No I've said it before, and I'll say it again; Melbourne is the place to be. It's cliched I know, but I feel privileged and   very happy to be here. And yeah I'll defenitely come back in the near future! It's such a shame that I'm going to miss the Melbourne theatre Festival in october... Robert Wilson is coming, Peter Brooke and Dood Paard...

Grrr there is so much going on here, but then again there's much going on at home as well...

 

IT'S MORPHIN' TIME!!!!!  

 

 

Griekse Tragedie, de hoeksteen van theater. Drama. Het is allemaal begonnen met wat die geile Grieken in hun toga's wilden presenteren aan hun Goden. Slacht een geit, offer het en vertel er een mooi verhaal bij.

Bloed als het begin van een nieuw begin....

 

We lezen de Oresteia van Aeschylus en morgen hebben we een Grieks Diyonisius (weet nie hoe je het schrijft) feest, waarin elk groepje eerstejaars in atelier vorm presenteert wat ze gevonden en onderzocht hebben. Ik zit bij het groepje van oorlog. Lekker weer.

 

Verder volg ik lessen in Performance maken, wat lekker fysiek is (En nee eikilige klasgenoten, ik ben niet sarcastisch nu)   samen met de animateurs (theatermakers) en de eerstejaars en volg de tweedejaars bij het maken van hun Shakespeare scenes.

 

Over Shakespeare gesproken, aanstaande zaterdag ga ik naar King Lear. "Ugh" hoor ik Fransje denken, maar wat als ik jullie vertel dat FU**ING!!!! Ian McKellen Lear speelt???? Ian McKellen a.k.a Gandalf EN Magneto!

Magneto live op een podium, aya ik wil dood... Nee I Love Melbourne!!

 

Zoals je lezen kunt gaat het me goed af hier, de mensen van de VCA zijn stuk voor stuk aardig. Alhoewel je daar altijd een beetje mee moet oppassen. Afgelopen vrijdag ben ik met een aantal eerste-tweede-derde jaars wat gaan drinken in hun stamkroeg (Hofman, de Zaak....welke ook de onze mag zijn) en dat leverde   zeer interessante gesprekken op. De derdejaars willen dat ik ze een "workshop" ga geven in alle freaky weerstandoproepende oefeningen die wij op school gehad hebben/

Australiers zijn wat mij betreft te makkelijk, veel mensen komen dommer over dan ze werkelijk zijn om dat ze niet willen opvallen en willen behoren. Het hoge bomen vangen veel wind principe, maar de theatermensen zijn net als wij (Nederlanders en de HKU'ers... ja wij van de HKU zijn een land...onze eigen staat muahahaha we nemen nu zelfs ook Noorwegen over muahahaha)  

Ik vind het grappig om te zien dat er Australische versies van mijn klasgenoten rondlopen op deze school, alleen ben ik dan over archetype aan het praten en dat is lelijk natuurlijk....

 

Bleeegh, ik wil helemaal niet zoveel schrijven, wilde gewoon wat van me laten horen; zeggen dat alles goed gaat en dat ik jullie mis!  

 

Dusssehhhh... Laat ff een bericht achter als je dit leest, dan kan ik daar op reageren, als een soort open discussie.

 

Maak je geen zorgen, ik red me hier prima   en hoop dat jullie het ook goed maken, trouwe lezers!!(Over lezen gesproken heb Harry Potter 7 dus al uit, tja in 2 dagen... kon niet stoppen dat boek is behekst ofzo...)  

 

Tot l@terzzzzzzzzzzzzzzzzz  

 

PS: King Lear was iets aan de dure kant, dus kan nu niet naar de kapper zoals de planning was... Kom dus met een kapsel als een dode kangaroe terug. But I love Melbourne..

PS2: Terug van weggeweest, met nieuwe personages:

Hostels, seizoen 1 aflevering 4:

Michael zit middenin een hevige strijd met het kaartspel "GAME". Er staat veel op het spel en zijn Duitse opponent Chris kan de stress niet aan en roept continue "Vat arr youw doing!!".. Nadine kan alleen maar lachen, Laia wil een sigaretje met deze guapo. Dillan heeft een baan gevonden als Bartender. De Kiwi's zijn weer eens stoned en gisteren brak er een revolutie uit van dronken slechthorenden... Die in gebarentaal kots probeerden uit te leggen. Nicole is stiekem niet vegetarisch, Sonia is met iemand in bed beland zonder dat ze weet wie de vader wordt en de vijftienjarige Phoebe die met haar oma, moeder en jongere broertje op vakantie is voor vier weken in Australie en dus in The Greenhouse verblijft heeft aan Sonia gevraagd of ze haar zwangerschapstest mocht 'lenen'. Want ja ze was op haar dertiende haar maagdelijkheid al kwijt en ze heeft hem nu opnieuw verloren. Kwaad komt haar Mormoonse oma achter Michael aan, omdat hij F*ck IT zei in de common room... Michael probeerd haar rustig uit te leggen dat hij niet zeker weet of God bestaat en dat dat hem geen slecht mens maakt. Dat zij hem s'nachts wakker houd met haar gesnurk en s'ochtends met haar geschreeuw en dat als ze geen slechte taal wil horen ze haar vakantie niet in een hostel had moeten boeken. En ooja dat haar kleindochter rondhoereert. Met een dodelijke blik in de ogen komt de Mormoonse Schotse Oma als een brullende stier op Michael af met haar wandelstok.......

 

 

 

En ik zeggen dat ik niet veel wilde schrijven....gutgut  

 

Ik ben gesloopt....

Deze week heb ik (vrijwillig, dat wel) zo'n 58 uur in de bus gezeten, want wat was nou het geval???

Ik ben van Adelaide naar de Uluru gereisd. Dan moet je eerst 21 uur naar Alice Springs, wat best een mooie tocht is, ware het niet dat de bus o-ver-al stopt om post rond te brengen in Aboriginee dorpen of voedsel voor de Roadhouses en tankstations...

 

Goeddd op de heenweg dacht ik nog; fuck it... Ik ga naar de Uluru hetgeen WAT ik wilde zien in Australie buiten al m'n stage gedruis om!

 

Dus toen een overnachting in Alice Springs, in een grappig krakkemikkig en gelukkig goedkoop hostel dat heel erg lijkt op het pand waar Joost en Elske wonen in Utrecht, om eindelijk uitgestrekt te kunnen slapen en een beetje bij te rusten dus van die 21 uur...

 

No F-ing way dus... Natuurlijk zat ik te kakken met een OK! magazine op m'n schoot, fijn te lezen over Brangelina en Britney's nieuwste inzinking en dat Paris verandert is door haar tijd in de bajes (IK WIST NIET EENS dat ze de cel in moest!!, zo heerlijk slapgeouwehoervrij was mijn leventje tot dat kak moment dus) ... Goed ik dwaal af, wat gebeurde er? Het brandalarm ging af.. Heel gek ik dacht eerst: "Wie is er zo dom geweest om dat VOOR DE GRAP af te laten gaan, maar toen het bleef aanhouden en ik niet lekker meer kon magazine-poepen ben ik na m'n handen te hebben gewassen maar naar m'n kamer gerend en heb m'n uitelkaarvallendelaptoptas met alle belangrijke spullen dus kunnen redden, want ja er was zeker weten brand! Er zijn twee kamers afgefikt, dus na twee uur mochten we weer naar binnen (nadat ze ons dronken gevoerd hadden met gratis drank, kun je nagaan wat er was gebeurd als er weer brand uitgebroken was???)

 

Heb de brandweer en evacuatie + mijn reactie op film staan  

 

Volgens de kerel van het tankstation aan de overkant gebeurde het trouwens elke week..

No worries mate!

 

De dag erna dus op naar Yulara (het MF-ing dure Uluru-resort) waar ik twee nachten zou verblijven om vervolgens dezelfde terugreis naar Adelaide te maken (cia dat brand-hopsitaal dus)

 

Ik heb nog nooit zo iets moois gezien als de zonsondergang bij de Uluru, het feit dat ze er champagne en lekkere hapjes bij gaven hielp ook erg mee.

Dronken Mic die op een van de mooiste plekjes op de aardkloot is, het staat ook op film...

 

Ik film mezelf heb van al m'n avonturen al filmpjes, om als documentaire te fungeren straks op het transferkamp!

 

In het Yulara resort heb ik veel GeBBQ'd (Kangaroo-vlees is so the bomb!) en me volgestopt met fruit (de beste sinaasappels ever!!) en veel zon kunnen pikken de twee dagen dat ik er was!

 

Ook heb ik veel leuke mensen gesproken en hebben we bier gedronken tot we laveloos waren, want dat doe je om de een of andere reden als je in een resort zit in de buurt van een van de meest heilige plekken voor Aboriginals die zo wonderschoon is....

 

Ik kon er maar niet over uit hoe toeristisch en duur alles was en weet zeker dat over tien jaar er hotels ter grote van Muiderberg bij de Uluru te vinden zijn, lelijk hee!

 

Al met al was het de hele moeizame reis dus meer dan waard en ik zit nu als een uitgekakt zakje botten met vlees in een hostel in Adelaide te tikken. Dinsdag neem ik een vlucht naar Melbourne (sorry geen bussen meer voor mij voorlopig!!) waar dus die studie aan de VCA gauw begint...

 

 Ik heb er zin in!!!! Reizen is te gek, maar alle chaos die het met zich meebrengt is voor deze persoonlijkheid met meerdere persoonlijkheidsstoornis in z'n eentje toch te veel van het goede.

 

Straks terug naar The Greenhouse en dus Melbourne, wat denk ik toch m'n favoriete plekje in Australie is!

(op het plekje waar ik stond bij de zonsondergang van de Uluru na dan, dat Resort mag van mij affikken net als Alice)

 

 

G'day Bitchessssssssssssssssssssssssss

 

 

 

 

 

PS: Foto's volgen later als ik m'n eigen lappie weer kan gebruiken!!

PS2: Wegens de zomerstop even geen afleveringen van 'Hostels' voorlopig... een van de personages genaamd Alex heeft onze hoofdpersoon Michael tot in den treure gevolgd op z'n reis naar Uluru. Deze knakker uit Manchester hield maar niet z'n bek!! Volgens de producers heeft zijn overmatig drugsgebruik geleidt tot een vroegtijdige zomerstop, vandaar....

PS3: Dat verhaal van Sydney houden jullie nog even te goed....  

 

 

 

Ik heb net een heel verhaal over Sydney geschreven, besluit mijn computer dat ie hongeriger is dan een crackhoer met de munchies die geen geld heeft voor de Mac; Heeft ie alles opgeslokt

 

aaagh!!

 

Maar het gaat me goed hier, dat betekent dat ik morgen het vliegtuig naar Adelaide neem om in de buurt te komen van de Uluru....

 

Ik schrijf snel even wat meer over Sydney, maar heb geen zin om nu weer een halfuur mooie, ongrammaticale zinnen neer te kalken!

 

Weet dat ik leef en zo naar Transformers; The Movie ga!!!

 

Michael met robotstem: "Transformers more than meets the eye!...

Melbourne is een levendige mengelmoes van allerlei stijlen, voelde ik me in de eerste week als een ongeleid projectiel in deze grote stad, deze week heb ik mezelf in Melbourne gevonden.

 

Het is fantastisch om hier over straat te wandelen en alle verschillende straatartiesten te bekijken.

Zo heb je:

* Joel Muston; de waanzinnige zanger a la Jeff Buckley

*Andy The Greatest Street Performer In Tha World; gooit met vuur, zet mensen te kakken en heeft een knuffeltarantula (succes verzekerd voor je theaterperformance)

*The M.C Escher Guy, maakt van stoepkrijten een ware kunstvorm

 

en....... (tromgeroffel tromgeroffel)

 

*de Hare Krishna's!!!!

Elke dag wordt ik gestalked door de Hare Krishna's of ik wel een 'Good Boy' ben, hier mijn antwoord op die vraag en het gesprek wat nu al zo'n vijf keer plaatsgevonden heeft:

HK: "Are you a Good Boy?"

M: "I'm almost a man now, I hope...."

HK:"Do you have a kind spirit?"

M:"I'll let you be the judge of that"

HK:"Do you have a donation for this book?"

M:"You mean If I want to buy that book, it looks interesting. Yes I believe in Karma"

HK:"No, a donation"

M:"You're asking me for money?"

HK:"No a donation"

M:"Money?"

HK"Are you a Good Boy?"

M:"Hmmm....maybe not"

 

Zie je, heb mezelf helemaal teruggevonden deze week. Ben niet echt een 'Good Boy' ben ook niet echt een 'Bad Boy' either... Theater is er een beetje bij ingeschoten deze week, maar de dakterrasfeestjes en gratis pasta bij het Hostel niet. Heb mensen uit verschillende continenten 'Circle Of Death' geleerd en het is een hit (voornamelijk bij de Britten natuurlijk)

 

(...)

Morgen neem ik de bus naar Sidney, dat duurt zo'n twaalf uur, maar ik vertrek s'ochtends dus hoop veel mooie dingen te zien. Ja ik weet dat ik zojuist gezegd heb dat ik mezelf teruggevonden heb in Melbourne en al die andere harekrishnablaatblaat, maar ik moet hier over een klein maandje alweer terug zijn.

Dan ga ik namelijk samen met de eerste jaars acteurs van de VCA lessen volgen in het maken van performances (dat woord zorgt ervoor dat rillingen over m'n rug lopen, yes weg met weerstand, in het diepe!!) en tekstbegrip (hooray!! ma thang... OMG can't believe I just said thang!!)...

Sidney staat nu dus op de planning, ga kijken of ik Alexandria-de-Esmee-Ronde-Kloon kan meeten daar en zien wat Sidney te bieden heeft op het gebied van theater en natuurlijk 'The Sidney Opera House' en Harbor.

Verder heb ik nog meer plannetjes, maar die schrijf ik nog even niet op, ik heb gemerkt dat alles wat ik bij voorbaad hier neerkalk niet uitkomt.... dus nog even geduld, liebe leute!!

 

Na op het nippertje aan de dood ontsnapt te zijn (Adam en zijn medewerker Crooked-Teeth-guy-don't-know-his-name-but-hate-his-guts hadden een tram ontspoort) komt onze hoofdpersoon Michael aan bij 'The Greenhouse'. Het walhalla voor backpackers in het centrum van Melbourne. Binnen een half uur heeft hij al vrienden gemaakt met de Franse Victor en Lionell (lie-oh-nelllll), Australische Stuart (die bij Michael op de kamer slaapt en iedereen laat meegenieten hoe die z'n verovering van de avond...ehmn.... "knuffelt" <Dan zet ie John Butler Trio op in de hoop dat wij het niet horen>) de Spaanse Conchita (zo heet ze niet, maar ze zit ook bij mij op de kamer en ze haat Stuart, want hun stapelbed stopt niet met bewegen) de conservatieve Delftse dames Dieuwke en Rieneke en de niet conservatieve uit Canada en Portland, Oregon (VS) afkomstige Sonia & Shante en zo zijn er nog zo'n twintig andere naamloze Britten die ook van een biertje en een drankspelletje houden. Het is een vrolijke boel op het dakterras s'avonds iedereen babbelt, drinkt, rookt en er worden 'bongs' gemaakt van waterflesjes (Tijzie!!!) het gratis ontbijt bestaat uit toast met Marmalade en de gratis pasta was met broccoli en een chili-roomsaus!!

Het is een groots en soapie gezelschap en niemand is vies van een potje karaoke of Southpark- the Movie...

 

Maar zoals in elke soap loert er gevaar op de hoek, want wie is toch dat meisje met lang bruin krullend haar dat als je de lift voor haar open houd, haar bestek aangeeft, vraagt of ze mee wilt doen met kaarten je zo boos blijft aankijken dat je het liefst van het dakterras wilt springen.

Of wat te denken van de familie met twee schattige kindjes uit ergens Oost-Europees die hun kinderen laten bedelen met grote bruine ogen en s'avonds met z'n vieren een schaaltje rijst delen? Wat doen deze mensen in het Hostel? En kunnen zij het leven wel aan wat "Hostels"  heet?

 

Lees de volgende keer meer in; "Hostels"

 

Zoooooooooo, Melbourne hmmmmm?

 

Wat kan ik zeggen, het is een eh, zeer aparte week tot zover.

Om te beginnen ben ik op stage-jacht gegaan. Als eerste naar de VCA (Victorian College of the Arts), vervolgens naar The National Theatre (op de hoek bij het X-base hostel) en heb The Melbourne Theatre Company aangedaan en het castingbureau voor 'Neighbours'.

 

Bij die eerste drie moest ik mijn gegevens (CV, adres etc) achterlaten en ze zouden bij me terugkomen. Mijn timing kon niet slechter. The VCA zou aan het einde van de week vier weken op 'Winterbreak' gaan en bij The National Theatre wisten ze bij God niet wat ze met me aan moesten <heb dus ook nog niets gehoord>.

 

MTC was weer een ander verhaal. De secretaresse, aangenomen overduidelijk voor haar cup dubbel D en niet voor haar communicatie vaardigheden was een regelrechte BEE-ATCH! En dan zeg ik het nog aardig. Damn wat had die doos een grootheidswaanzin. En ik heel leuk, spontaan en humoristisch (niet te vergeten intelligent) vertellen waar ik vandaan kwam, wat ik kwam doen en dat Tom nota bene me had doorverwezen naar het hoofd van dit gezelschap (Julian Meyrrick). "In al due respect, I doubt that... seriously. You don't wanna know how much guys we get here that claim they are students or assistant directors, actors or aspiring new talents!"... En ik maar vriendelijk lachen en met mezelf een weddenschap aflsuiten hoeveel seconden het zou duren voordat ze me een tepel zou flashen. Ik zweer  het je, ze wist dat ze er zo voor gemaakt was en nam elke pose aan om elke ronding van haar rondingen te showen. Voordat ze me niet al te vriendelijk en heel tietteus de deur wees heb ik m'n gegevens nog achter kunnen laten.

 

Neighbours gebeuren was meer voor de grap. De hostelgangers zijn obsessed met die serie en je kan hier voor 80 dollar de tour doen, castleden ontmoeten, de set zien. En de soapsterren gaan voor je zingen. Ik zeg genoeg, pure geldverspilling! Claire van Fremantlemedia vond dat ik een goed televisiehoofd had en ze zou me terugbellen.

 

Niet veel later kreeg ik een telefoontje van Richard, het hoofd van the VCA. Die erg te spreken was over de HKU en me graag lessen en dergelijke wilde laten volgen op zijn school. Nadeel is dus dat dat pas over vier weken kan vanwege die 'Winterbreak'. Heb dinsdag een gesprek met hem.

 

Dus wat doe ik verder hier in Melbourne??

Nou ik ben goed de tourist aan het uithangen. Heb al de ferry-tocht over de Yarra-River gemaakt (nee niet alles heet Yarra hier). Wat me 15 dollar koste en alleen langs flatgebouwen en gras ging. Mocht gratis het Immigration Museum in en heb het fotoboek van Annie en Edmond van der Nagel door kunnen kijken. Zij zijn in 1956 naar Australie ge-emigreerd. Ben naar het zee-aqaurium geweest. Hoe "Diep in de Zee"!!!

 

En vanavond, sorry ik moet het bekennen; naar Miss Saigon. Ik begin een regelrechte musical-nattetwat te worden hier in Oz. Maar heb een goedkoop kaartje weten te bemachtigen en had later nog een betere plek ook aangezien het niet uitverkocht was. Het blijft een supermooie musical en het was niet een crapversie zoals in The Regal in Perth, maar een echte!! Na afloop dook Laurie op die Kim speelde en heb zo'n 15 minuten met haar staan babbelen (kuuuuuuut weer eens geen camera bij me, maar zij is de uberlekkerste Kim ever!!) en toen maar op handtekeningen jacht (alsof dat niet de hele avond in de planning zat hehehe) (Juud je had dit geweldig gevonden deel 1)

 

zaterdag check ik uit dit X-base hostel (zie 'Hostels' de spin-off van 'Het Pensjonat') en ga ik richting de stad. Ik wacht mijn gesprek dinsdag met Richard af, voordat ik verdere plannen maak!!

 

 

 

We vinden onze hoofdpersoon half depri, half vrolijk aan de bar. Om hem heen alleen maar schreeuwende Britten die te dronken zijn om een goed gesprek mee aan te gaan, laat staan uberhaupt aansluiting mee te vinden. Belgisch koppel Bart en Emily die 6 maanden in Nieuw-Zeeland zijn geweest denken er net zo over. De drie sluiten een pact, deze duurt helaas niet lang aangezien Bart en Emily de volgende dag alweer vertrekken.

 

Dan ontmoet Michael de Londense Hannah and Madison, twee vrolijke dames. Hannah is de dikke zus van Lindsay Lohan en Madison is Dawn French. Maar ze worden vierde bij de Trivia avond (Juud je had dit geweldig gevonden deel 2). Vanavond is het Ladies Night en iedereen is lam. Michael drinkt wat weg, maar besluit toch zijn heil achter de computer te zoeken. St. Kilda is overigens levendig. overal lekkere eettentjes, bars, winkels. En een strand, waar het alhoewel de koude wind. Fantastisch is om uit te waaien en even weg te glippen van de idioterie die X-base heet en de tandenknarsende, neusscheet latende kamergenoot Adam (die dus lessen volgt aan The National theatre en in Michael om de een of andere reden een gedoodverfde concurrent ziet, aangezien onze hoofdpersoon naar de VCA mag... Michael moet dood)

 

Terwijl Michael uitwaait achter zijn computer. Beraamt Adam een plan samen met Çrooked-teethguy-don't know hisname-but-hate-his-guts om Michael om te brengen....

Na een relaxte vlucht gehad te hebben vannacht, zit ik inmiddels met suizende oren in het internetcafe van de Youth Hostel. Woot Woot, mijn eerste blog vanuit een internetcafe!!

 

Heb gisteren van iedereen afscheid genomen in Perth. Bij de Black Swan hadden ze taart voor me gehaald en ik had natuurlijk weer speculaas meegenomen dus dat was een heel interessant ontbijt. Later die avond ben ik met Ray en Sally uit eten geweest. Malesian-Food.... Heb de halve avond maagzuur gehad, het eten was zo interessant dat ik toch iets te veel naar binnen gewerkt heb.

 

Interessant was ook het 'bel-een-hostel-vanaf-het-vliegveld-systeem'. Door gewoon een code in te toetsen kreeg je verbinding met de receptie. Mijn vragen waren hoe duur deze hostel was, of ze je kwamen ophalen van het vliegveld (want damn dat gebeurd dus...helaas niet voor mij) en of ze nog ruimte hadden.

antwoorden: te duur, nee en nee...

 

Goeddddd... Op met de bus naar een of ander vaag station midden in Melbourne, pikdonker, koud en midden in the funkin' middle of Melbourne. In de lonely-planet had ik het goedkoopste hostel gevonden in St. Kilda; "The lively new place to be"

 

En hoe interessant het hier is, tis zeker lively.

 

Een stroom travo's liepen vannochtend zingend over straat ("Walk like an Egyptian"), toen ik net aan het ontbijten was buiten in de zon was er een man die zijn lama(!!) aan het uitlaten was. De bediening bij die diner had allemaal een andere kleur in hun haar (frikkin'troetelbeertjes) en mijn dormroom is een interessante mix van hard snurkende britten en blonde amerikaanse bimbo's. Dit wordt fantastisch... Heb helaas niet veel slaap te pakken gekregen. Maar het is een mooi en schoon en ja, interessant, hostel. En de naam van dit hostel? X-Base!! Hoe meer X-men Comic kan het zijn. En trouwens een perfecte titel voor de "het pensjonat" spin-off... die volgens betrouwbare bron al bijna aan zijn laatste aflevering toe is. Ik zal zo gauw mogelijk meer vertellen over St. Kilda, Melbourne en X-Base. Zodra ik meer weet dus...

 

Er zitten ook, heel interessant, een aantal theaters hier. Zeker het verkennen waard. Dat wordt mijn dag vandaag; verkennen en relaxen...

Liebe Leute,

 

Mijn tijd in Perth zit er bijna op.... Goed twee maanden ben ik dan hier geweest en het was in Perth, waar ik het grootste gedeelte van mijn stage (niet te verwarren met het grootste gedeelte van mijn reis) heb volbracht.

Maar wat heb ik dan de afgelopen twee weken dat ik jullie niet op de hoogte gehouden heb gedaan (DESERTEUR DESERTEUR!!!)??, waar ben ik nu mee bezig en wat in Professor Xaviers-naam ga ik nog doen?????

 

Hier (totaal gejat van mijn klasgenootbloggers) een samenvatting van de afgelopen tijd, van de tijd die het nu is (dinsdag 5 juni 20:04u) tot over een tijdje....

 

Ik wil namelijk niet een al te lang verhaal ophangen, niemand die dat helemaal leest, so here it goeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeezzzzz:

 

*Naar de voorstelling van my friend Rachel geweest. Zij speelde erg goed, maar de rest van haar studiegenoten als het concept (een prequel voor King Lear) waren bagger met een grote B. Gekke excentrieke regisseur ontmoet, kon er geen touw aan vastknopen!

*Heb Ray en Sally meegenomen naar 'The Crucible'. Beide vonden het fantastisch (misschien uit beleefdheid, Sally moest in ieder geval wel een traantje wegpinken)

*Castleden van 'The Crucible' vallen neer als vliegjes, alle meiden zijn snotverkouden en arme George is zijn stem kwijt. Later volgen ook Rosemary en Richard. Er hangt duidelijk een ziek sfeertje in het Salem van 1692!!

*Pre-show talk. Werd door zestig zestienjarige van twee verschillende 'Catholic-schools' geinterviewd en moest vertellen over hoe we te werk zijn gegaan. En natuurlijk floepte er een 'shit' uit... Ik kon niet op het woord 'indicates' komen....oepsss Heb ze wijs gemaakt dat 'shit' het Nederlandse woord voor 'love' is... Vonden ze een goeie grap. Intelligente kiddows met best moeilijke vragen. Later heeft Thomas ze een workshop gegeven bij de Black Swan in character building. Ik heb meegekeken en meegedaan, maar diep van binnen wilde ik die workshop liever zelf geven (was waarschijnlijk nog een betere geweest ook....oepssssssssssssssss)

*De hele week bij de eerste repetities van 'The Messiah' gezeten. Met twee van de bekendste acteurs uit Australie. Max Gilles (de Ozzie versie van Andre van Duin) en David Lee Smyth. Die laatste staat met z'n kop op elke bus, zie je voor je naar elke film gaat en komt overal op je af op posters. Hij is namelijk het gezicht van het nieuwe breedband-internet netwerk. En hij vind het "oooow sooooooo annowying to be recoowgnised"... Ondertussen verteld ie er wel continue over. Die Max Gilles wilde van mij weten waar je de beste dope kon scoren in Perth!!! Goedddddddddddd... Het wordt een fantastisch grappig stuk, maar ik heb toch besloten om verder te gaan. Dat vond Tom ook een goed idee....

*Avondje uit in 'The Moon' een supertof Jazz-cafe, waar Matt de vriend van Sarah (Mercy) met zijn band speelt. Goede muziek, goede sfeer. goed veel bier!!

*Cat's twenty-first! Caterina, de zus van Marina werd 21. Grandioos leuk feest bij haar thuis!! Daarna zijn we met 5 man uitgegaan. Ik ben nog nooit in zulke smerige Techno-R&B tenten geweest. Je stond letterlijk met je voeten in de drek en kots bij de W.C's. Maar heb heerlijk gedanst en me prima vermaakt. De meeste chica's kleden zich hier in rokjes van het type 'kan-nemepoessieniezien" en die houden ze dan ook de hele tijd met hun vuistjes tussen hun benen, terwijl ze aan het "grinden" zijn. De meeste gozers staan helemaal strak van 'Ice' en zijn zo massief dat ik me weer die veertienjarige voelde die stiekem de Jantjes-verjaardag ingesneakt was en betrapt werd door z'n 7 jaar oudere nichtje.... Maar nogmaals heb me prima vermaakt!

*Closing Night. De laatste voorstelling van 'The Crucible'. Zat op de voorste rij en heb er voor de laatste keer van kunnen genieten. De stemmen deden het ook weer, verkoudheid zo goed al over. Voor George werkte het trouwens wel een nasaler stem geluid.

Natuurlijk na afloop goed nageborrelt. Met Fiona, Jo, Sandra en Adam-the associate whatever in The Moon geeindigt, waar we eindeloos op bier en friet hebben moeten wachten. Was een tegenvaller in vergelijking met die andere keer dat ik er was.

*Pizza's in the Park; afgelopen zondag. Tom had iedereen die maar wat met 'The Crucible' of Black Swan te maken had uitgenodigd om pizza's te komen eten in het park aan de Swan-River. Een te gekke middag, een mooie zonnige middag wel te verstaan; met veel bier, exotische pizza's, Australian Football (kan er geen reet van....vanzelfsprekend natuurlijk, ontzettende paardrij-poeper), lachen, nog meer bier en een hond genaamd Bindi.

Aan het einde van de middag afscheid genomen van iedereen die ik waarschijnlijk nooit meer ga zien.. Da's een gekke gedachte.....

 

*Ben vandaag naar de dierentuin geweest. The Perth Zoo. Ben geen voorstander van dierentuinen, zeker niet als ik zie hoe al die dieren continu hetzelfde rondje lopen. Maar het was weer een zonnige dag en in de dierentuin was een zwaar relaxed park waar ik geluierd en gelezen heb. En zo verschrikkelijk evil is deze dierentuin ook weer niet. Het Oerang-Oetang rijk was fantastisch!! Geen vogelbekdieren te bekennen helaas!

 

*Goedddddddddddddddddddddddd, hier komt 't dan!

Morgen overdag ga ik naar Rottnest-Island, iets wat je als toerist gezien moet hebben en woensdagavond (waarschijnlijk, anders donderdag) een allerlaatste date met Jo. We gaan samen naar een voorstelling die 'The Goat' heet. rete goed moet zijn en in PICA speelt.

*Donderdag, afscheid nemen van Tom en de andere Black-Swan medewerkers, s'avonds waarschijnlijk stappen met Rachel, Cat en Marina/of Jo dus...

*VRIJDAGAVOND VERTREK IK NAAR MELBOURNE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<Nadat ik Ray en Sally mee uit eten genomen heb, that is...)

woehoooooooooooooooooooooooo laat het tweede gedeelte van mijn reis maar beginnen!!

Kom maar op Youth Hostels (Ik ruik een Australische rip off....euh ik bedoel spin-off van 'Het Pensjonat!!!! voor leken check: http://waaristijmen.punt.nl ) VCA (de toneelschool daaro) en al het andere theatergespuis!!!

 

Whoooooooooooooooooshhhhh heb er zin an!!!

 

 

Mocht je deze samenvatting doorgekomen zijn tot dit punt! Wicked! Je bent zeker blij dat ik er niet voor gekozen heb om het "gewoon" te vertellen he?? Ik heb echt een probleem, ik kan geen korte verhalen schrijven....

 

Maar op naar de lange, niet samengevatte, verhalen uit Melbourne dan maar!!

 

 

Het is nu half twee s'avonds/s'ochtends en ik ben net terug van de 'Opening Night' van 'The Crucible'. We hebben een bescheiden, maar zeer gezellig afterparty-feestje gehad. Zoals jullie weten, zijn bescheiden feestjes niet mijn ding...Dus ik heb een redelijke kwantiteit aan bier in mijn mic (muahaha), maar ik wil jullie niet onthouden van dit 'live' verslag nu alles nog zo vers en vol adrenaline in mijn geheugen en lijf zit....

 

 

Waar te beginnen? Dit is een fantastische week geweest, maar rete stressvol. Het bleek nog best een moeilijke overgang voor de acteurs om van de repetitiezaal over te gaan naar de echte set.
Deze lieve/onzekere/talentvolle/wijze/kleurrijke spelers hadden allemaal de denkbeeldige traptreden verkeerd ingeschat en met het nieuwe licht en volop in kostuum was het nogal een moeilijke transitie.

En die verdomde tekst natuurlijk...

Nadat de acteurs hun problemen en angsten hadden overwonnen, was daar de technische schytbende!

Want zowel Fiona als Tom, Andrew (production manager) en Ian (de techneut van 'The Playhouse') hadden bedacht dat het niet zo'n moeilijke voorstelling was om te 'techen'. Dat zou het ook niet zijn geweest, ware het niet voor dat ene mooie 'setdesign' dingetje: de ladder!!!

 

Als eerste was het een gedoe met de ladder, omdat de acteurs vanuit de Greenroom onder het podium de ladder die heel stijl (90 graden hoek) was moesten beklimmen en in een rap tempo achter elkaar, omdat dat de scene vaart geeft. Prima, die acteurs zijn rete professioneel dat overleven ze wel. En hoe! De 72 jarige Rosemary Barr, alhoewel  niet al te gemakkelijk, speelt het klaar nu om op tijd boven te zijn en haar tekst af te leveren! Echt een klasse mens! Een goeroe en een voorbeeld. Maar het heeft wel veel repetitietijd in beslag genomen...Wat moet wat moet, when ya gotta go...you climb a ladder...

 

Vervolgens wordt er in de vierde acte een gigantisch extra deel aan de ladder geschroefd, omdat John Proctor <Steve dus> die aan het einde van de voorstelling beklimt. Hij wordt veroordeelt tot de dood, door middel van de galg (zo hoef je die voorstelling ook niet meer te zien, had je 'm maar moeten lezen).

 

Dan paste die frakkin' ladder weer niet, dan was het niet veilig om te beklimmen, dan was het onderste gedeelte niet stevig genoeg. De 'set-workshop' had niet genoeg klemmen geregeld....whaaaaaaaaaaa gekkenhuis...Eerste preview hebben we dus zonder ladder moeten doen. Einde was dus heel raar, maar ja, wat het publiek niet weet; wat niet deert!

 

Tom werd er ook gestoord van (alhoewel die kerel dus echt nooit zijn 'cool' verliest, heel bewonderingswaardig...Hopelijk kan ik dat van hem overnemen) en ik???

Tja.... Ik heb teruggegrepen naar sigaretten.

Oi, ik hoor jullie vanuit Nederland schreeuwen hee! Het spijt me... Echt... Het is niet zo dat ik weer volop aan het roken ben (daarvoor zijn de peuken ook te duur hier), maar ik had het echt even nodig! Ik weet het ik ben zwak... Maar ik weet dat ik niet van plan ben om weer helemaal te beginnen (ik hoor een aantal mensen hels gemeen lachen)

 

Terug naar die ladder...

Ik heb aan Tom voorgesteld die ladder aan het einde van het Crucible seizoen te verbranden, vond ie een goed idee. Inmiddels doet die ladder het prima en is ie vanavond in volle glorie gebruikt voor een spetterend einde!

 

(...)

 

Goeddddddddddd, na twee previews (Try-Outs) te hebben gehad op zaterdag en maandag (de hele zaal stampvol middelbarescholieren, studenten en schijndoodbejaarden...zeer interessante combi) die redelijk goed verlopen zijn. Op die ladder na dus. En zaterdag kreeg George, mijn held met wie ik twee dagen tekst gerepeteerd heb, een black out! Zie je, het overkomt de allerbeste nog! (daarover later meer)

Was het vandaag de dag van de premiere. Alle technische problemen overwonnen, twee keer al gespeeld voor een publiek wat de show heel goed ontving en alle onzekerheden over teksten, blocking en de set goed doorgenomen. En natuurlijk een afsluitend spelletje Fish 'nd Chips! Dus iedereen was er klaar voor.

 

Ik had gevraagd of de acteurs op de traptreden van de set wilden komen zitten want ik had een 'Dutch Theatre Tradition' voor ze. De Toi Toi Toi's! Wat heb ik gedaan? Ik heb eerst vijf minuten gespeached over hoe geweldig en leerzaam alles was (ja ja slijmerige ik, maar WTF! weet je hoeveel ik geleerd heb de afgelopen vijf weken!) en toen verteld over de Johnny Kraaijkamp Sr. musical award en de Gouden Kalveren. Naar mijn weten hebben we geen andere theaterprijs in Nederland (zie je, ik weet niets over het Nederlandse theaterleven...daar issie weer de theaterplacebo!) dus heb ik voor de cast, Tom, Fi en Liz Gouden Kalveren gemaakt (had speelgoed koeien gekocht en die Goud gespoten)... Voor ieder individu een speciale reden verzonnen waarom ze 'm hadden gewonnen; bijv. George; 'Most likely to play Albus Dumbledore in Harry Potter the Musical en Ali 'Most likely to succeed in a Dutch soap Opera <GTST als de Australische zus van Ludo>'

 

Het was een hit...mensen wisten serieus niet wat hen overkwam... Mijn plek in het theaterlandschap van Perth is vergrendeld, verzegelt en vereeuwigd woehooooooooo muahahaha...

Voor de rest van de crew heb ik speculaas gekocht (de supermarkt verkoopt Nederlandse speculaas, te gek!!!)

 

En pa voor je gaat gillen over geld, de man van de speelgoedwinkel heeft me 50% korting gegeven op die koeien. Hij kon het niet bevatten dat ik er 21 nodig had... Sally had Gouden spuitbussen en speculaas kost dus geen drol!

 

(...)

 

Ik heb ook heel lief een aantal cadeautjes terug gehad, waaronder een hele mooie prent van George, bieslook van Lex a.k.a de Esmee Ronde kloon (die twee delen een ziel ik zweer het je! van Esmee kreeg ik ten tijde van 'Hekje' zaadjes voor afrikaantjes) en van Sarah poolse snoepjes die Michalkis heten..

 

En van Steve kreeg ik het volgende;

 

Hij had voor iedereen een Tarotkaart met een dier getrokken en de mijne was een kikker. Die zalverend werkt of zoiets... Ik vind mijn theorie eigenlijk beter; een kikker kus je om een prins te krijgen

(m.a.w Michael Harris als de prins)...

 

Al met al was het dus een feestelijke bedoeling voor de show!

 

 

Het ritme en de spanning verzwakte soms wat (George vergat zijn tekst op het zelfde moment als zaterdag op het begin van de derde akte, een cruciaal moment...maar die kerel is zo goed dat niemand van het publiek er echt erg in had geloof ik), maar ik ben heel kritisch nu (heb nog wel meer puntjes...ahumnn)! Het publiek heeft er van genoten, Nina die ik had meegenomen zei dat het de beste show was die ze in tijden heeft gezien. En ik hoorde in de pauze en later op de after-party alleen maar goede klanken. Het is ook een fantastisch stuk. Buiten het feit dat het nog steeds relevant is, heeft Arthur Miller het zo sterk opgebouwd en de cast en crew hebben gewoon solide prestaties geleverd vandaag...

 

Absolute reden om na vijf (bijna zes) weken keihard te hebben gewerkt lekker na te borrelen!

Heb vanavond heel veel leuke mensen ontmoet, naast familieleden van de cast ook veel interessante theatermensen die het maar al te boeiend vonden wat ik kwam doen en wat ik hier deed.

 

Ik ga dit repeteren, werken met deze mensen en het leren wel missen. Ik blijf nog een tijdje in Perth, ga nog bij Nina haar les kijken, my friend Rachel speelt in een stuk waar ik donderdag heen ga. Vrijdag neem ik Ray en Sally mee naar 'The Crucible' (ik kan het bijna niet meer zien hahaha) en volgende week moet ik allemaal middelbarescholieren vermaken tijdens de pre-show (ze gaan mij interviewen over het werken bij Black Swan) ook ga ik nog een week met Tom meedraaien bij zijn nieuwe stuk 'The Messiah' om het verschil te zien tussen dat stuk en 'The Crucible'... En natuurlijk de afsluiting van laatsgenoemde...

 

Pfoehiiiiiiiie, lekker hee...

 

Daarna ligt de hele wereld voor me open (nou ja Australie dan)!!!!